ก็ไม่รู้ว่าควรต้องทำเช่นไร เก็บอาการซ่อนเอาไว้ไม่ไหว
      ทุกครั้งที่พบกัน ใจฉันมันฟุ้งซ่านเกินไป
++ ความจริงทุกคราวที่เราเจอะกัน เราต่างรู้ว่าเป็นเพียงแค่คนที่รู้จักกัน ได้แต่คิดนึกภายในใจ ไม่เคยก้าวล้ำเส้นไป ++
      แต่เวลาที่เราได้อยู่ใกล้ๆ ฉันรู้ว่าเธอก็คงไม่คิดอะไร
     ก็ในวันนี้ใจของฉัน แบกความลับนั้นต่อไปไม่ไหวแล้ว
    ขอสารภาพเธอตรงๆ จะได้ไหม ว่าฉันรู้สึกอย่างไร 
                           
                             --  ก็ใจมันฟุ้งซ่าน เกินที่จะหยุดแล้ว  --
อยากให้เธอได้รู้ ที่ฉันแอบ มันมากกว่าคนที่ไม่คิดอะไร และหากเมื่อมีเรื่องทำให้เราเปลี่ยนไป
                                ขอโทษจิงๆ ชั้นหยุดความรักไม่ไหว…… 

ฉันรุ้ว่าเธอก้อคงแปลกใจ แต่เหตุผลของฉันมันก้อคงไม่มีอะไร ก็จะให้มดฝืนทนไม่กลืนก้อนน้ำตาลที่แสนหวานได้อย่างไร และเธอก้อหวานจนหัวใจฉันวุ่นวาย     *-* เธอคงเข้าใจใช่มั้ย *-*